چه کسی گوسفند مرا قورت داد؟ کاوه!؟

سریال Game of Thrones

(14 مرداد 1398: این نوشته، بعد از انتشار اولیه، دوباره و با دقت بیشتری نگارش شده. حجم محتوای فعلی شاید 4 یا 5 برابر حجم محتوای اولیه‌س. نگارش دوم، منو بیشتر متقاعد کرد که این سریال، واقعا ارزش دیدن رو نداره. جدی میگم.)

این، اولین پستیه که در مورد یه سریال می‌نویسم. کلا نقد یا بیان نظرات در مورد یه سریال بلند، کار راحتی نیست مخصوصا وقتی متن داستان رو بخوایم هدف قرار بدیم. این یه نقد غیرحرفه‌ایه. کلمات قلمبه سلمبه نداریم. چیزی رو نوشتم که برداشت کردم. هدف اصلی هم اینه که شما رو از مضرات این سریال (که همون از دست دادن وقته) آگاه کنم. رستگار بشید.

سریال Game of Thrones (بازی تاج و تخت) تا یه مدت طولانی، بهترین سریال از نگاه کاربران IMDb بود. اگه اشتباه نکنم جدیدا سریال کوتاه Chernobyl اومده بالا. رتبه‌ی این سریال توی وبسایت IMDb به طور میانگین، 9.4 از 10ه. من خودم بهش 2 میدم و با این حساب، میره توی لیست سریال‌هایی که توصیه می‌کنم نبینید.

تایپوگرافی GOT با سه خط افقی روی تمام کلمه به جای سه خط عمودی داخل حرف O
خط زدم. نبینید.

این سریال، داستان یک قلمرو خیالی در گذشته‌ی دور رو روایت می‌کنه که توش، 7 پادشاهی توسط یک پادشاه اداره میشن. شاید بشه گفت سیاست، مهم‌ترین موضوع این سریال باشه.

اگه این سریال رو ندیدید بهتره فقط تا آخر همین پاراگراف رو بخونید. کافیه در نظر داشته باشید که این سریال، 8 فصله (طولانیه)، خشونت و برهنگی و حماقت توش زیاده، فصل آخرش افتضاس و سوالات زیادی براتون پیش میاد که پاسخی بهشون داده نمیشه. شاید اینجوری بهتر بتونید تصمیم بگیرید که می‌خواید این سریال رو ببینید یا نه. ولی اگه این سریال رو کامل دیدید شاید خوندن بقیه‌ی متن براتون مفید باشه. اینا چیزایین که من یادم میاد.

ویژگی‌های مثبت

ویژگی‌های منفی رو به صورت موردی در ادامه بخونید.

حماقت

اولین و حادترین مشکل این سریال، حماقت تقریبا تمام شخصیت‌های اصلیه. از همون قسمت اول، داستانی که 8 سال طول می‌کشه تموم بشه، بر اساس یه سری رفتارها و تصمیمات احمقانه شکل می‌گیره. در مورد یک یا دو حماقت حرف نمی‌زنیم.

میشه گفت شروع بیشتر قضایا بر اساس همین واکنش‌ها بود. پس ما با یه دنیا از احمق‌ها سروکار داریم و باید 8 سال حماقتشونو ببینیم. این حجم از حماقت، بی‌سابقه‌س. منم می‌تونم هر کاراکتری رو بسازم بدون این که محدودیتی روی عقلش در نظر بگیرم. در هر لحظه هر جوری می‌تونه فکر کنه، فقط جوری فکر کنه که منو به چیزی که میخوام برسونه.

برهنگی

مشکل بعدی، برهنگی زیاد و غیرضروری توی سریال بود. از همون قسمت اول هم شاهدش هستیم. شیر خوردن خواهرزاده‌ی کت (رابین) که 7 8 سالشه رو در نظر بگیرید. هنوز درک نکردم چرا این شخصیت اینطور تعریف شده. یا لخت بودن هودور توی یکی از سکانس‌های فصل اول. اینو کجای دلم بذارم. یا اون سکانسی که لرد بیلیش داره واسه 2 تا از فاحشه‌های خودش سخنرانی می‌کنه و اون 2 تا در حین انجام وظیفه‌ن!!! یه مورد دیگه هم، پاداشیه که تیریون لنیستر برای خدمتکارش (پادریک) در نظر می‌گیره که در نتیجه‌ش، با یکی از ویژگی‌های شخصیت پادریک آشنا میشیم؛ سکانس‌هایی غیرضروری که هیچ چیزی رو به داستان کلی اضافه نمی‌کنن. حموم جیمی و برین هم هست. دم و دستگاه سندور کلگین در حین دفع ادرار هم هست. حتی توی فصل آخر هم آریا رو می‌بینیم. بازیگر این شخصیت گفته بود چون سازندگان سریال گفتن «این فصل، لختی پختی نداشتیم و قرعه به نام تو افتاده. یالا» قبول کرده که لخت بشه. آخه این چه طرز فکریه آقای سازنده. داستان اگه در حد عالی باشه اصلا به همچین چیزی برای جذب بیننده نیاز پیدا نمی‌کنید. بیشتر، بازی تخت حساب میشه تا بازی تاج. احتمالا موارد دیگه‌ای هم هست که من یادم نمیاد.

تخیل

وقتی یه شخص، خودش یه دنیای خیالی رو ایجاد کرده و حالا چند نفر اومدن سریالشو ساختن و ناقص هم ساختن، نمی‌تونم قبول کنم که برای گرفتن جوابم باید از رمانش به عنوان مرجع استفاده کنم. برای من ارزش چندانی نداره. از اون طرف، وقتی شما یه چیزی رو به همراه یه سری فرضیات که ممکنه هیچ توجیهی هم براشون وجود نداشته باشه قبول می‌کنید، نویسنده می‌تونه هر چیزی رو جلوتون بذاره و شما هیچ نقدی هم بهش وارد نکنید. نویسنده می‌تونه هر دنیایی رو (هر چند بی‌منطق‌ترین دنیا) رو خلق کنه و هیچ کس هم نباید چیزی بهش بگه.

سوالات بی‌جواب

در ادامه‌ی مورد قبل، سوالاتی که توی این سریال بی‌جواب می‌مونه اونقدر زیاده که همش باید ذهنتو درگیر کنی.

یه سری سوال دیگه هم ممکنه پیش بیاد با این مضمون که «چرا فلانی این کار رو کرد؟» یا «چرا فلانی این کار رو نکرد؟». مخم داره سوت می‌کشه. بابا جان، بذار کتاب‌های اون نویسنده تموم بشن. بعد، چند بار از روش بخون. بعد اگه به نظرت درست میومد، بسازش.

فصل 8

مشکل بعدی، کل فصل 8ه. از موسیقی بگیر تا داستان و ...

سایر موارد

در کل، شدیدا توصیه می‌کنم این سریال رو نبینید. فقط موسیقیشو گوش کنید. ارزش وقت گذاشتن رو نداره. بعید می‌دونم حتی کتابش هم ارزش وقت گذاشتن رو داشته باشه. یه شخص یه دنیای خیالی برای خودش تعریف کرده و حالا ما باید توی دنیای اون هم زندگی کنیم! حالا شما برید توی اینترنت جستجو کنید و ببینید چه تعداد از صفحات وب به این سریال مربوطه. کلی فروم داریم. کلی کلیپ داریم. کلی توجیه داریم در مورد تمام سوالاتی که پیش میاد. کلی پیش‌بینی و نظریه داریم (این دیگه آخرشه).

احتمالا دیگه سریال‌های طولانی رو دنبال نکنم. هر وقت تموم شدن میرم یه کم در موردشون تحقیق می‌کنم ببینم چی به چیه. اگه نقدهای منفی خیلی زیاد نبود شاید بشینم ببینمشون.

اگه این نقد، از دید شما درسته، ممنون میشم به اشتراک بذارید. در غیر این صورت، لطفا مشکلاتش رو بهم بگید.

نظرتو Tweet کن