چه کسی گوسفند مرا قورت داد؟ کاوه!؟

بخش نظرات

چرا من توی این وبلاگ، بخش نظرات (دیدگاه‌ها یا همون Comments) رو پیاده نکردم؟ اینجا دلیلشو آوردم. دیدگاه کلی خودم اینه که این بخش برای بیشتر وبسایت‌ها لازم نیست و حذف کردنش بهتره. قدمی در جهت مینیمال‌تر شدن.

بیشتر وبسایت‌ها یا وبلاگ‌ها این بخش رو دارن و ازش بهره می‌برن (یا اینطور فکر می‌کنن). سرویس‎های وبلاگ‌نویسی یا وبسایت‌ساز (مثل وردپرس) هم به صورت پیش‌فرض این قابلیت رو پشتیبانی می‌کنن و احتمالش خیلی کمه که کاربر توی اولین استفاده از این سرویس‌ها، از اون قابلیت استفاده نکنه. ولی آیا واقعا این بخش ضروریه؟ چه موقع از این بخش باید استفاده بشه؟

شاید نظرات یک وبسایت، پرتعامل‌ترین بخش اون وبسایت باشه. توی این چند سالی که توی حوزه وب فعالیت می‌کنم، وبسایت‌هایی رو دیدم که به نظر می‌رسه کلا مخاطب زیادی نداشته باشن ولی زیر پست‌هاشون نظر ثبت شده.

مدل‌های مختلفی واسه مدیریت نظرات وجود داره که با توجه به نوع وبسایت فرق می‌کنه. مثلا بخش نظرات توی شبکه‌های اجتماعی کاملا آزاده و نظر کاربر فورا ثبت میشه و بقیه می‌تونن نظرشو ببینن. البته امکان گزارش دادن یک نظر معمولا توی این نوع وبسایت‌ها وجود داره. ولی وبسایت‌های خبری یا وبسایت‌هایی که محتوای صفحاتشون واسشون مهمه، باید یه جور نظارت داشته باشن و نظرات رو بعد از تایید، نمایش بدن. علاوه بر این با توجه به زیاد شدن ربات‌های نرم‌افزاری که شور همه چیز رو درآوردن، مدیر یه وبسایت معمولی‌تر هم ممکنه نظرات رو بررسی کنه و بعد نمایش بده.

مخاطب به دلایل مختلفی ممکنه نظرشو ثبت کنه و اگه بهشون توجه کنیم متوجه میشیم که بیشترشون اهمیت زیادی ندارن یا حداقل راه بهتری واسه پیاده‌سازیشون هست:

من، با این که بازخورد مخاطب واسم تا حدودی مهمه، تصمیم گرفتم بخش نظرات رو توی این وبلاگ درج نکنم. اگه دقت کرده باشید، زیر پست‌ها فقط یه دکمه هست برای تویت کردن (Tweet) نظر. یعنی مخاطب اگه دوست داشت می‌تونه از طریق تویتر (Twitter) نظرشو به من برسونه.

اما چرا تویتر رو واسه بازخوردها انتخاب کردم؟

مزایای استفاده از تویتر برای دریافت نظرات

معایب استفاده از تویتر برای دریافت نظرات

اگه چیزی به ذهنتون رسید ممنون میشم منو هم در جریان بذارید.

نظرتو Tweet کن